##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

شفیق شفیق , راشد محصل راشد محصل , نصیری محلاتی نصیری محلاتی ,

چکیده

به منظور مطالعه اثر تراکم‌های مختلف گاوپنبه (Abutilon theophrasti Medicus) و تاریخ کاشت‌های همزمان سویا (Glycine max (L.) Merrill) وگاوپنبه بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا، آزمایشی در سال 1383 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجراء شد. این آزمایش، با آرایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار انجام شد و شامل 2 فاکتور تراکم گاوپنبه در 4 سطح (4،2،0و8 بوته در مترمربع) و تاریخ کاشت همزمان سویا و گاوپنبه در 3 سطح ( 3 اردیبهشت،23 اردیبهشت و 13 خرداد) بود. بررسی عملکرد دانه و اجزای عملکرد نشان داد که افزایش تراکم گاوپنبه از طریق کاهش معنی‌دار در تعداد غلاف در بوته و تعداد دانه در بوته سویا باعث افت معنی‌دار عملکرد دانه شد. تاریخ‌های مختلف کاشت، بر عملکرد و تمام اجزای عملکرد، اثر معنی‌داری داشت بطوریکه با تأخیر در کاشت، در همه اجزای عملکرد و عملکرد کاهش مشاهده شد. اثرات متقابل تراکم و تاریخ کاشت نیز بر تعداد غلاف در بوته و تعداد دانه در غلاف سویا معنی‌دار بود اما بر تعداد دانه در بوته، وزن هزار دانه و عملکرد دانه سویا معنی‌دار نبود.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
شفیقش., راشد محصلر. م., & نصیری محلاتین. م. (2009). بررسی اثر گاوپنبه (Abutilon theophrasti) بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا (Glycine max) در تراکم‌های مختلف گیاهی و تاریخ‌های مختلف کاشت. پژوهشهای زراعی ایران, 4(1), 71-82. https://doi.org/10.22067/gsc.v4i1.1319
نوع مقاله
علمی پژوهشی